De logo’s die we nooit meer terug zullen zien

In de loop van de jaren hebben veel logo’s de revue gepasseerd. Ze komen in ons leven, doen ietsmet ons en verdwijnen (soms) zelfs binnen onze levenscyclus. Hoeveel waarde we ook aan eenorganisatie gaat hechten, we zullen altijd moeten accepteren dat ook zij ooit kunnen verdwijnen enzo ook de logo’s die hierbij ontworpen zijn. In dit blog artikel kijken we naar organisaties waarvan delogo’s uit ons leven verdwenen zijn.

Verdwenen door technologie

Als eerste voorbeeld nemen we een merk uit de oude doos. Na de opkomst van nieuwetechnologieën was deze ooit populaire keten gedoemd ten onder te gaan. We weten allemaal noghoe we vroeger vol enthousiasme naar deze winkel renden voor de nieuwste games, CD’s en DVD’s.Hier hebben we het natuurlijk over de bekende keten ‘Free Record Shop’. De winkel was inNederland te vinden van 1971 tot aan 2014 en had ook nog een monopolie positie. Het was de enigeechte plek waar men films en CD’s kon kopen. Nadat diverse spelcomputers zoals PlayStation enXbox hun intreden hadden gedaan, probeerde de winkelketen zichzelf te redden door games te gaanverkopen. Helaas werden we steeds beter in downloaden en streamen en dit was tevens goedkoper.Hoewel we vast allemaal nostalgische gedachtes hebben bij deze winkel, missen we het niet echt.We hebben tegenwoordig immers Spotify op al onze apparaten staan. Zou Spotify ook verdwijnenover tien jaar of blijft ze meegaan met de trends en technologieën?

 

De ondergang van een groot warenhuis!

Nog niet zo lang geleden hebben we ook afscheid genomen van een andere grote winkelketen. Jeraad het waarschijnlijk al: de V&D. Of het warenhuis nu enkel en alleen bezochten om evente plassen, om te eten bij het La Place restaurant of om daadwerkelijk even rond te kijken,waarschijnlijk hebben we er allemaal wel ooit iets gekocht. Vanaf 31 december 2015 verdween hetmerk uit onze levens. Doordat de winkelketen met het schreefletter logo waarschijnlijk de verkeerde keuzes nam, was hetfaillissement volgens marketeers redelijk voorspelbaar. De concurrentie op het internet was te hevig voor Vroom en Dreesmann. De Bijenkorf nam de plek in als het ‘exclusievere’ warenhuis, maar V&D bleef achter. Het Engelse merk Hudsons Bay nam het vastgoed en de overige inhoud van de retailketen over maar tot vandaag de dag zijn nog steeds niet alle oude panden van V&D gevuld met nieuwe winkels en blijven sommige delen van de winkelstraat leeg.

 

Grote ketens hebben geen bindingsangst!

Ook in de supermarktwereld verdwijnen merken vaak in een tijd van periodes. Door de heftigeconcurrentie binnen de markt, nemen supermarkten met een groter marktaandeel de kleineresupermarkten over. Zo sneuvelde ook het merk ‘C1000’, wat leefde van 1977 tot aan 2015. Hetherkenbare rode ruitjeslogo van C1000 was niet snel te missen. In 2005 en 2006 was de laatste piekvan het aantal C1000 vestigingen. Er waren toen ongeveer 460 C1000 filialen door heel Nederland.Terwijl de winkelketen in 1999 nog verschillende Spar winkels overnam, werd zij zelf vanaf 2012verkocht aan Jumbo Supermarkten. Het opvallende rode logo zit voor menig Nederlander nog vers inhet geheugen.

 

Een fusie verandert alles:

Naast faillissementen of overnames kan een logo ook verdwijnen (of veranderen) doordat er eenfusie plaats heeft gevonden. Bij een fusie vloeien twee organisaties in elkaar over en is het belangrijkdat het één groot concern wordt. Hierbij is het ook belangrijk dat er één specifiek logo wordtontworpen of gekozen. We gaan hiervoor even terug naar 1991. Dit is namelijk het jaar dat ING enPostbank gingen fuseren. Beiden hadden ooit een logo laten maken met hierin een leeuw. Dit deden zij hoogstwaarschijnlijk omdat zij Nederlandse banken zijn en de leeuw een krachtig symbool is. Een bank wil natuurlijk kracht uitstralen omdat zij waakt over het geld van anderen. Deze leeuw isuiteindelijk behouden, met de oranje kleur van ING. Bij deze fusie werd destijds ook een passende campagne gevoerd over deze kleurverandering.